Het vervolg….

Het is gelukkig rustig gebleven met mijn gal, maar de chirurg was het met de internist eens dat de gal er uit moest. Ik hoefde niet op de spoed lijst volgens de chirurg, die mij toch al zo snel mogelijk weer de deur uit probeerde te werken, want hij was niet ontstoken.

Daar dacht de huisarts later die dag toch iets anders over. Hij belde namelijk over de uitslag van het bloed onderzoek, die toch degelijk wel een ontsteking aangaf van de gal. En hij zou dan ook nog even contact opnemen met het ziekenhuis om er toch vaart achter te zetten. Of dit nu is gelukt of niet is me niet helemaal duidelijk maar ik was ruim 2 weken later gelukkig al aan de beurt!

Dat was woensdag 19 maart, dus brachten Marco en Sterre me daar die ochtend heen. En melde ik me om 9 uur op de afdeling na eerst bloed te hebben laten prikken. Na om 10 uur afscheid van ze te hebben genomen kreeg ik een operatie schort aan en een pilletje om rustig te worden. Nou dat werkte erg goed, ik kan me dan ook nog maar deels herinneren dat ik in het bed weg werd gebracht naar de afdeling chirurgie.

Onderweg weet ik me nog wel te herinneren dat er een vrouw bij de lift stond die de dag ervoor ook was geopereerd aan haar gal, en nu al weer naar huis mocht. Ze melde nog dat het erg was meegevallen dus dat gaf hoop! Maar toen ik wakker werd na de operatie viel dit toch tegen. Ze waren in plaats van ongeveer een uur zeker twee keer zo lang bezig geweest. Ik had namelijk nog al wat verklevingen die waarschijnlijk waren ontstaan door de vorige ERCP onderzoeken en de ontsteking. Hierdoor had ik ook het nodige bloed verloren en hadden ze een drain moeten plaatsen om vocht en bloed goed te kunnen afvoeren. Gelukkig hebben ze het nog wel allemaal kunnen doen met kleine sneetjes, want ik was van te voren al gewaarschuwd dat als er verklevingen waren er een grote kans was dat de snee ook groter zou worden en het herstel hiervan ook langer zou duren. Maar nu heb ik 2 kleine sneetjes een snee van ong. twee en een halve cm onder mijn navel en een grotere van zo’n 5 cm.

Ik heb hierdoor ook helaas 3 nachten moeten blijven i.p.v. 1, maar ik was ook wel erg verzwakt. Dus dit was misschien ook wel beter ook omdat Sterre thuis ook de nodige aandacht weer van mij op eiste! Maar gelukkig was Marco lekker lang vrij, aangezien het paas weekend was aangebroken.

Daarna is het gelukkig elke dag al snel wat beter gegaan, en ga ik dinsdag weer beginnen met werken. En morgen nog even voor controle naar de chirurg.

De gal Soap continues :

Het begon 2 weken geleden weer te rommelen rondom mijn gal. Af en aan had ik er last van, maar gelukkig geen hele grote aanvallen. Maar voor de zekerheid toch maar het ziekenhuis gebeld om te vragen of ik de afspraak met de internist kon vervroegen, om eventueel mijn gal te laten verwijderen. Hier kon ik die donderdag daarop langs komen.

Maar naar mate de week vorderde ook steeds meer last vlak na het eten. Dus toch vrijdag ochtend de huisarts even gebeld, toen ik op mijn werk weer zo’n last kreeg, om te vragen wat hij er van dacht. Hij vermoede dat door de pijnstilling die ik de afgelopen week had gebruikt misschien ook mijn maag een beetje aan het opspelen was, en schreef een receptje voor.

Zaterdag werd het echter steeds pijnlijker en wilde ik het liefst alleen maar liggen, en verder niets. Dus heb ik ’s middags toch maar de huisartsen post gebeld en kon ik langskomen. Die dachten ook dezelfde richting uit, en schreven alleen een pijnstilling voor. Maar ’s avonds werd het alleen maar meer in plaats van minder. Dus weer naar de huisartsen post gebeld en weer kon ik langskomen. Maar met Sterre was dat natuurlijk niet echt handig om kwart over 7… Dus opa en oma opgebeld om te vragen of Sterre daar kon komen, we wisten namelijk dat ze zelf visite zouden krijgen. Dit was gelukkig geen probleem!

De huisartsen post wist ook niet zo goed wat ze er nu precies mee aan moeste, maar omdat ik met mijn “gal verleden” een verhoogde kans had op een ontsteking van de gal, wat acuut geopereerd zou moeten worden werd ik voor de zekerheid doorverstuurd naar de eerste hulp. Deze controleerde mijn bloed en urine. Hierin werd niet zichtbaar aangetoond dat dit het probleem zou zijn, dus met nog meer medicatie werden we weer naar huis gestuurd. Gelukkig was de pijn inmiddels wel veel minder geworden. Maar wat daar nu precies de reden van was is niet echt duidelijk.

De volgende ochtend was ik wel uitgeput, maar gelukkig met veel minder pijn. Maar toen ik ’s middags weer thuis kwam, na Sterre weer opgehaald te hebben en een bloemetje afgeven te hebben bij mijn schoonouders voor hun trouwdag, kwam ik heel beroerd thuis. Dook snel mijn bed in waar ik lag te klappertanden en te schudden in bed. Hierop heb ik nog wel even contact gezocht met de huisartsenpost en de arts vond het niet verontrustend. De koorts liep verder op en die nacht werd ik ook weer schuddend wakker.

Dus de volgende ochtend toch maar de huisarts weer gebeld. Maar helaas was mijn eigen huisarts op vakantie en moest ik dus weer naar een vervanger, waar ik weer het hele verhaal opnieuw moest vertellen. Hier kon ik dinsdag pas terecht. Toen was de koorts ook weer minder geworden, dus niet veel wijzer van geworden. Maar ’s avonds kreeg ik wel weer veel pijn en die hele nacht heb ik daardoor nauwelijks geslapen, dus weer naar de vervangend huisarts geweest, deze heeft bloed af laten nemen en urine onderzocht, hier kwam niets uit, de bloed uitslagen laten nog op zich wachten. Wel extra zware pijnstilling in zetpil vorm gekregen.

Ik kon die dag niet eens normaal een kopje thee drinken zonder pijn te krijgen. Dus heb ik die avond toch maar een zetpil genomen toen de pijn nog erger werd. Dit hielp heel erg goed, en heb die nacht ook prima geslapen, eindelijk! Ook voor Marco.

Vandaag was de dag van de internist, deze moest wel een beetje lachen dat hij toch weer gelijk had gekregen dat die gal er uit moest, en ik zelf toch een beetje eigenwijs was geweest! Daar had hij natuurlijk ook gelijk in, maar begreep mij gelukkig ook. Hem de hele soap uitgelegd en gevraagd wat hij er van denkt. Volgens hem is de gal waarschijnlijk wel aan het ontsteken geweest, maar heeft mijn lichaam het kunnen voorkomen dat het te erg zou worden en is de ontsteking op eigen kracht afgenomen. Maar moet hij nu wel heel snel verwijderd worden, om erger te voorkomen. Dus heb ik maandag een afspraak bij de chirurg, zucht!

Vandaag ging het verder zo lekker weer met mij, dat ik morgen toch weer wil gaan proberen te werken, hopelijk zal er dan ook een goede nacht volgen en blijft het voorlopig weer even rustig in mijn buik.

To be continued…

Het is nog wankel, maar het begin is er zoals jullie kunnen zien. Dat willen wij trotse ouders uiteraard graag showen.

Sterre loopt los:

http://s172.photobucket.com/albums/w8/Myranda_album/?action=view&current=MVI_4323.flv

Vorige week waren we met opa en oma naar Center Parcs geweest. We hadden ze uitgenodigd om met ons mee te gaan om dat ze het afgelopen jaar zo goed op Sterre hebben gepast (en het is natuurlijk altijd makkelijk een oppas bij de hand te hebben). Het was een heerlijke luie gezellige week geworden. We hebben lekker gezwommen, gewandeld, gebowld en zijn met Sterre voor het eerst echt uit eten geweest.

Papa en Sterre kijken naar het bowlen

Oma en Sterre kleuren in het restaurant

Sterre met opa naar de voorstelling kijken

Sterre in het zwembad met papa van de glijbaan

Het enige nadeel was dat Sterre niet helemaal in haar normale doen was, dat heeft zich voornamelijk geuit in haar slaap ritme. Dat vaak ’s ochtends al om half 6 stopte, gaaaaap. Maar gelukkig hadden we de oppas meegenomen En het eten had ook last van een kleine terugslag.

Maar sinds we thuis zijn gekomen lijkt dit wel weer redelijk onder contole, zeker na het laatste bezoekje aan de osteopaat. Waar ze ook niet meer terug hoeft te komen voor het eet probleem, nu aan ons de taak om Sterre helemaal normaal te gaan laten eten. En dat lukt steeds beter

En als afsluiter van onze korte vakantie hadden we nog de verjaardag van papa. En wat is Sterre dan toch ook een feestbeest. Zodra er visite is, en helemaal met kinderen erbij is ze niet meer te houden en heeft ze de grootste lol.

Het wordt de hoogste tijd voor weer eens een Sterre updatetje.

Omdat Sterre nog altijd slecht haar brokjes eet, en het bij de logopediste niet echt wil vlotten, hadden we het er over of het misschien een idee zou zijn om met haar naar de osteopaat te gaan. Vorig jaar zijn we daar toen ook heen geweest toen Sterre zo heel veel huilde. En hoe het het precies voor elkaar krijgt snap ik ook niet echt, maar het hielp toen goed. Dus had Marco gebeld om te vragen of hij hier ook iets mee zou kunnen, hij dacht van wel. Echt veel geloof hadden we er niet in, maar ach het viel te proberen.

Maar er is gewoon een wonder geschied, wat de logopediste niet is gelukt, lukt hem wel. Binnen een paar dagen at Sterre al 8 maanden brokken potjes, zonder alle brokjes er weer uit te kwatten. En zelf kleine stukjes brood eet ze op. Ik snap er werkelijk niet van, volgens hem had ze een korte slikspier, en heeft hij hier aan gewekt. Morgen gaat ze weer heen, maar voor ons is het nu al geslaagd, ben benieuwd of het nu nog beter zal gaan, ik sluit niets meer uit!

Ook zijn we twee weken geleden weer op het consultatieburo geweest. Dit was ook weer goed, want ze volgt de curve nog gewoon (tja en ze blijft een klein grietje).

Deze foto heb ik een paar weken geleden gemaakt toen ik met een paar andere moeders naar Ballorig was geweest. Ik dacht zelf dat ze er nog wel te jong voor zou zijn, maar Sterre was letterlijk en figuurlijk niet te houden!

Sterre is naar de kapper geweest, haar haar werd toch wel erg lang, en het zat daarbij soms zo slierterig op haar voorhoofd geplakt.

Voor:

Na:

Haar krullen lijken nu wel wat minder, maar hopelijk komen die weer terug als het langer groeit.

De kerst zit er weer op en er is een wonder geschied, Sterre loopt aan 1 hand! We zijn natuurlijk erg trots op onze grote kleine meid, dus dat moet geshowd worden in onderstaand filmpje.

http://s172.photobucket.com/albums/w8/Myranda_album/?action=view&current=MVI_4220.flv

De kerst zit er weer op, nu alleen oudejaarsavond nog en de feestdagen en 2007 zitten er weer op. Eerste kerstdag hebben we bij ons thuis gevierd met mijn ouders en mijn oma.

Met kadootjes onder de kerstboom.

Mijn moeder had het hoofdgerecht voor de avond verzorgd en wij de voor en nagerechten. Het was een hele leuke dag waarin we allemaal erg verwend zijn.

Chocolade kransjes vind Sterre best lekker

En als de kadootjes zijn uitgepakt, houd je van dat leuke papier over

Sterre kreeg eerste kerstdag dokter Ernie van mijn ouders. En tweede kerstdag gingen we naar mijn schoonouders. Ook hier kreeg ze dezelfde Ernie, haha! Dus nu heeft ze er eentje voor thuis en eentje voor bij mijn ouders als die oppassen.

Voor iedereen die geen kaart heeft ontvangen en toch ons log leest, wil ik op deze manier alvast een hele fijne kerst toe wensen en uiteraard ook de beste wensen voor 2008 doen toe komen.

Vorige week zondag gingen we met Sterre bij het boerderijtje hier verderop langs het pad bij de beestjes kijken. Sterre ging mee op haar driewieler die ze van ons voor haar verjaardag had gekregen. Het vroor toen nog niet eens al zou je dat aan Sterre’s uitrusting te zien misschien niet zeggen.

Dit filmpje had papa met zijn telefoon gemaakt

http://s172.photobucket.com/albums/w8/Myranda_album/?action=view&current=sterreenkip1.flv